toMash foto blog

Dora i Kisio plenerowo

2011-09-20T10:53:00.001+02:00

No tak, obiecałem że 'za tydzień' a tu czas leci że aż strach, praca wre i te rzeczy. Tak, czy inaczej oto oni: Dora i Kisio w osobach własnych. Asystował mój syn Paweł vel Pablo. To nie był jego debiut, ale warto wspomnieć. I docenić. Doceniam. :) Niech wie.
Wzmiankowanych Dorę i Kisia ściskam, pozdrawiam i wogóle.

Dora i Kisio, czyli powiedzmy to bez ogródek. To był ślub... milionera

2011-09-02T12:21:00.003+02:00

Ogródek, nie ogródek, sprawa była dość zabawna. Pracuję czasmi na zlecenie różnych agencji, robiąc zdjęcia do gazet i czasopism. Razu pewnego zadzwonili, żebym zrobił zdjęcia jakiegoś gościa. Miało być ciach-ciach, 5 minut, wejście, wyjście. Nie dało się. Po ponad godzinie gadania o samolotach, fotografii i Stanach Zjednoczonych przyszedł czas na pytanie o powód dla którego mu robię zdjęcia. Zamylał coś koszmarnie mówiąc, że jakąś tam krzyżówkę rozwiązał, czy cuś podobnego itd. Nie żebym wnikał po co i dlaczego komuś robię zdjęcia, więc dałem spokój. Strzeliłem parę fot i dalej przez godzinę gadaliśmy. Tuż przed wyjściem Dora - dziewczyna fotografowanego Kisia spytała, czy robię zdjęcia ślubne. Przytaknąłem, i z wrodzonym sobie buraczanym wdziękiem z uśmiechem odrzekłem - 'tak, ale wiesz, ja drogi jestem'. Pośmialiśmy się, zaprosiłem ich do studia i wypadłem na inny temat.
Dwa dni później moja ślubna woła mnie: chodź, w 'Milionerach' będzie gość ze Szczecina. Odwróciłem się do telewizora. Zbliżenie nie kłamało - to był Kisio. No zbaraniałem, no.
Jakiś czas później zjawili się u mnie w studio oboje - Dora i Kisio, mówiąc, że mieli duży ubaw z mojego 'drogi
jestem'.
Na ich weselu sam nie wiedziałem kiedy mi przeleciał czas, zostałem dużo dłużej, mając wrażenie że nie pracuję, tylko bawię się u starych dobrych znajomych na imprezie. Dzisiaj z dumą pokażę Wam obrazki z reportażu, plener zostawiając na przyszły tydzień. Zapraszam.

...a dla wszystkich którzy byli i się bawili: tyrtytyry, tytyry ty tyry, tytyrytyry tytyrytyty do melodi...
he man theme

Kasia i Tomek

2011-06-28T13:18:00.000+02:00

Para tak sympatyczna, jak ich ekranowi imiennicy. To dość oczywiste skojarzenie siedziało mi cały czas w głowie, gdy w świąteczne popołudnie robiliśmy zdjęcia ślubne w Pałacu w Maciejewie. Mundur Tomka jakoś mi tak... pasował w dostojnej scenerii pałacowej.

kalendarz part 2

2011-06-18T10:47:00.000+02:00

Powstał jako kontynuacja pierwszego, choć w innej części świata, na innym statku, z innymi ludźmi. Tym razem pieczę nad organizacją sesji miała Michelle Foster, a drugim fotografem był Wayne Borrino. Pierwszy pozostał bez zmian ;). Podobnie jak za pierwszym razem, wszyscy byli sfotografowani w swoim miejscu pracy. Oczywiście o ile chłopaki z kuchni musieli pozostać właśnie w niej do zdjęcia, o tyle fotografowie mogli sobie pozwolić na luksus wyjścia na plażę (tu shell beach na St. Barths i samowyzwalacz w akcji).
I choć nie wszyscy w kalendarzu są boskiej urody, to nie to bylo najważniejsze, tylko fun jaki mieliśmy podczas sesji. Zapraszam do oglądania.

calendar part 1

2011-06-08T22:49:00.000+02:00

Popełniłem kiedyś kalendarz. Ściślej rzecz biorąc, popełniłem ich kilka, ale ten był pierwszy. Pracowałem przez kilka lat jako fotograf na statkach pasażerskich. Na jednym z nich, koleżanka z Kanady - Kim zaproponowała, żebym zrobił zdjęcia do kalendarza załogi, ktory będzie zbliżony w formie do tego znanego z filmu 'dziewczyny z kalendarza'. Jesli widzieliście, to wiecie o co chodzi, jeśli nie -... no cóż - zorientujecie się ;). Poniżej większość zdjęć wykorzystanych w naszej wewnętrznej publikacji.
Muszę tu od razu wyjaśnić i rozwiać wszystkie wątpliwości - tak, na ostatnich dwóch ujęciach występuję ja (zdjęcia z samowyzwalacza), wraz z działem foto i - w ostatnim przypadku jako współtwórca z pomysłodawczynią - Kimberly Chartier i Marcosem 'Carlosem' Bravo.
... juz się boję co mi później napiszecie. Zapraszam! :)

Agnieszka i Sebastian po stargardzku

2011-06-03T10:44:00.002+02:00

Dziwny tytuł dałem. Brzmi trochę jak... nazwa potrawy. Że młodych chciałoby się schrupać? Może właśnie to mi chodziło po głowie? Aga - przepiękna Młoda, a i o Sebastianie któraś z pań wyraziła się per 'ciacho' to i skojarzenia mam dziś takie :) A że po stargardzku, bo ślub się odbył w USC w Stargardzie Szczecińskim. Szczerze mówiąc po raz pierwszy tam robiłem zdjęcia i byłem zaskoczony, że małe miasto pod Szczecinem ma duzo ładniejszy USC niż ten ostatni. No, ale dość mojego gadania skojarzeniowo - miejsko - wypominkowego, bo czas na... ciastko z kremem :) Miłego oglądania!

Monika i Piotr

2011-05-17T14:29:00.001+02:00

"Tylko dużo 'rybiego oka' używaj, bo lubimy ten obietyw"... nieczęsto się coś takiego słyszy. Już miałem ochotę zrealizować pomysł, który chodzi po głowie od dawna - żeby zrobić cały materiał fisheyem. Ale nie, tego nie mógłbym jednak zrobić Mojej Parze :) Kilka ujęć oczywiście 'rybką' zrobiłem, ale poza tym królowały 35 i 50 mm. Na przekór młodym. :) Ale raczej z korzyścią - mam nadzieję - dla całości materiału ;)

szkolenie second edition

2011-04-18T15:47:00.001+02:00

No i poszszszło! Oficjalnie ogłaszam drugą edycję szkolenia podstawowego z fotografii za zamkniętą! Bardzo cicha grupa mi się trafiła. Po prostu ciche myszki same. Zalęknieni, wystraszeni.... nieeee. Po prostu ja znów cały czas gadałem i tyle :) I znów jak tydzień temu wspólnie odkrywaliśmy tajniki fotografii, rozmawialiśmy o kadrach i widzeniu świata. Niniejszym pięknie dziękuję wszystkim uczestnikom - wpadajcie na kawę i pokazujcie swoje zdjęcia. Tych, którzy kiedyś zdecydują się na szkolenie zapraszam na stronę www.warsztatyfotoszczecin.pl po informacje kiedy odbędą się następne edycje szkoleń podstawowych, plenerów itp

Szkolenie edycja 1

2011-04-10T22:56:00.003+02:00

"Obyś obce dzieci uczył" mawiała moja nauczycielka i... nie bardzo wiem co miała na myśli :).
Dziś skończylismy pierwszą edycję szkoleń z podstaw fotografii w moim studio. Adepci sztuki fotograficznej zjawili się w umówiuonym czasie, w umówionym miejscu i mieli na tyle energii przez dwa dni szkolenia, że o mały włos jeszcze byśmy siedzieli i gawędzili o przysłonach, czasach i 'drugich lamelkach'. No cóż, teraz czas na praktykę, niestety, ta chwilowo bez mojego udziału, ale może jesienią uda się zorganizować jakieś ciekawe warsztaty...? Na pewno coś naskrobiemy na stronie www.warsztatyfotoszczecin.pl

Magdy i Michała ciąg dalszy

2011-02-25T12:23:00.002+01:00

Prawie tydzień minął, więc można pokazać Wam kilka ujęć z pleneru jaki mieli. Pojechaliśmy nad morze (co widać :) ), ale to tak tylko dodałem na użytek tych z południa kraju :) Swoją drogą pozdrowienia dla Ślązaków - tych 'górnych' i tych 'dolnych'. :)

Letnie wspomnienie Magdy i Michała

2011-02-17T15:50:00.000+01:00

Ja wiem, że lato już za nami. a Właściwie przed nami, bo chyba do nowego lata bliżej niż do tego z zeszłego roku. Ale że czasu więcej mam teraz niż w sezonie, więc do początku nowego katować będę śluby, które miały już miejsce.

Wspominki zaczynam od Magdy i Michała. Się działo. :) Zaprezentowane zdjęcia to może nie do końca całościówka, ale na pewno jej duża część. Mam nadzieję, że dobrniecie do końca...

kapitańsko

2011-02-16T14:30:00.000+01:00

ojojoj, pracy było co niemiara, się działo i w ogóle... koniec końców nie stało czasu na bloga. No tak, coś musiało ucierpieć, żeby móc się wyrobić z pracą i przyległościami.

tak, czy inaczej, warto zacząć pre-sezon. Dzisiaj ultrakrótka sesyjka z kapitanem w roli głównej. Menno już u mnie gościł na blogu, jako Pan Młody, a teraz przyszedł czas na kolejne zdjęcia. Z tego, co mówił, to jeszcze nie ostatnia sesja... Do zobaczenia zatem. Stopy wody pod kilem!

Iwona i Marcin

2010-08-11T16:39:00.000+02:00

Wyobraźcie sobie, że jedziecie na ślub, macie jeszcze 200m, słuchacie głośno muzyki, żeby się 'wkręcić', bo za chwilę zaczynacie robić zdjęcia bez przerwy przez kilka godzin, macie ostatnie 2 minuty, żeby byc na czas, ale przecież jesteście już na miejscu, jeszcze trzeba wjechać w boczną uliczkę i.... trrrach. Ktoś wjeżdża w wasze tylne drzwi... to nie bajka, tak było. Już byłem w ogródku, już witałem się z gąską. No po czymś takim nie mogłem być w humorze. A jednak. Młodzi wyluzowani, jeszcze mnie pocieszali, że wszystko będzie ok i ...było. Efekty widać tu, przemieszane z sesją plenerową nad Bałtykiem. A samochód? No cóż, jeździ dalej ;)
Przy okazji wielkie dzięki Maciejowi za plener.

A bosman tylko zapiął płaszcz...

2010-07-22T16:30:00.000+02:00

Pływalem trochę na żaglach, później przez kilka lat na trochę większych jednostkach i wielu bosmanów było dane mi oglądać, a od jednego nawet oberwać, ale do dziś mam gdzieś w głowie obraz jak bosman wyglądać
powinien. Wiecie, gość gruby, łysy, z kotwicą na jednym, a syreną wytatuowaną na drugim ramieniu... Widzicie to? No. To Bartek zupelnie tak nie wygląda. A jest bosmanem :) I z racji tego sesja plenerowa odbyła się na żaglówce (to znaczy oczywiście z racji tego, że jest bosmanem na przystani, a nie tego, że nie wygląda ;) ). Patrycja dzielnie znosiła fanaberie fotograficznej części załogi, Bartkowi udało się przetrwać w garniturze do końca, a mi i koledze Leoo w charakterze 2-go fotografa udało się nie wypaść za burtę. Jednym słowem - tradycyjny sukces calej ekipy ;) Zapraszam, kotwica w górę!

Ela i Łukasz

2010-06-30T14:18:00.001+02:00

Trochę zwlekałem z publikacją tego posta. Mea culpa, ale mam nadzieję, że pomimo upływu miesiąca od uroczystości, materiał będzie miał powiew świeżości. Ok, po kolei.
Ela i Łukasz są już po minucie przebywania z nimi wyraźnie wyjątkowi. Artystyczne dusze, bardzo otwarci, bez przerwy uśmiechnięci. Wszystkie dekoracje zrobili własnoręcznie, przystroili kościół, salę... Łukasz będąc florystą zadbał o wszystkie szczegóły, choć wiązankę Eli robił jeszcze pół godziny przed wyjazdem do kościoła.:) Na ślubie i przyjęciu robiliśmy zdjęcia we dwójkę z Maćkiem Borowskim, o którym wspominałem w poprzednim poście. Obaj zgodnie uznaliśmy tę imprezę za absolutnie topową jeśli chodzi o wspaniałą atmosferę i w kategorii Wydarzenie Sezonu zupełnie stronniczo przyznaliśmy jej 1 miejsce :). Atrakcją kulinarną, odmiennie niż na wielu innych weselach nie był tu pieczony prosiak z jabłkiem w pysku tylko... słodki stół. Można było się zanurzyć w słodkich wspomnieniach z dzieciństwa i okrasić słodkie obżarstwo watą cukrową. Łukasz, jako że zna się na rzeczy zabrał gości na spacer po ogrodzie dendrologicznym w Przelewicach, a jako zwieńczenie wieczoru zorganizowaliśmy crazybooth (czyli to dziwactwo z poprzedniego posta, przy którym mieliśmy wiele zabawy. Pisać tak mógłbym jeszcze i jeszcze, ale ostatecznie jest to jednak blog fotograficzny, a nie grafomański, więc powściągnę swoje zwyczajowe u mnie gadulstwo i pokażę kilka zdjęć autorstwa mojego jak również Maćka.

Szalona budka w ... pałacu

2010-06-13T23:09:00.001+02:00

Photobooth (nazwa pochodzi od kabiny do zdjęc w 1 minutę dość popularnych na Zachodzie), czy crazy booth (szalona budka ;)) to rzecz na naszym rynku mało znana. Niewielu z nas (fotografów) świadczy taką usługę i nie czas i nie miejsce na rozważania techniczne i inne takie, bo dzisiaj prezentuję Wam crazy booth, który stał się częścią jedynego w swoim rodzaju wesela Eli i Łukasza (absolutnie wyjątkowemu i to nie jest frazes. Dzisiaj tylko część poświęcona 'butowi', bo zbyt dużo zdjęć w jednym poście musiałbym zamieścić, ale już za kilka dni zaprezentuję całościówkę z reportażu).
Zdjęcia chciałbym powiedzieć, że zrobione były przeze mnie, ale to byłaby nieprawda, bo zdjęcia gości zgodnie z ideą 'budki' robią... sami goście, czyli moja rola ograniczała się do pilnowania, czy wszystko idzie jak należy. Normalnie pewnie błaznowałbym próbując rozbawić fotografowanych, ale w tym przypadku to oni sami tak się wkręcili, że mi pozostało tylko stać i wcinać wspaniałe słodycze, które staną się jedną z atrakcji drugiego setu z tego wesela za kilka dni...
Zdjęcia backstageowe robił Maciek Borowski, mój fantastyczny współpracownik i kolega. Tak więc jak widzicie dzisiaj prezentuję zdjęcia podpisane przez mnie, a przecież nawet nie dotykałem spustu migawki ;)
Zapraszam więc do 'moich' niemoich zdjęć z budki w Pałacu w Przelewicach

i radosne grand finale, czyli młodzi i piękni i bestia....

Iwa

2010-06-05T12:07:00.001+02:00

Sesja Iwy była prezentem dla jej chłopaka i jej efekty miały być tylko przez niego oglądane, ale na urodzinach sprawa się rypła, wszyscy goście rzucili się, by je oglądać ... a teraz prezentuję Wam je tu i teraz. Sesja Iwy to kolejny owoc współpracy mojej z wizażystką Sylwią Kochelską.

sesja Jelonków

2010-05-27T12:23:00.001+02:00

Miałem opublikować te zdjęcia już jakiś czas temu, ale złośliwość rzeczy martwych dała o sobie znać. No właśnie. Martwych. Mój komp (spoczywaj w niebycie) postanowił zrobić mi ostatniego psikusa, wziął i zdechł. Tak więc z tradycyjnym opóźnieniem, ale są. Są zdjęcia. Czy Wam się spodobają, to już inna sprawa ;)

Ala i Piotr vel Jelon wymykają się z konwancji. Każdej konwencji. Ta sesja miała być ładna, grzeczna i do ramki włożyć, no taka, no ;) Ale scenariusze można pisać, byle nie dla nich. Prawdziwa natura zawsze weźmie górę.
Druga odsłona mojej ukochanej pary. Orkiestra!

Ala i Jelon

2010-05-11T11:35:00.001+02:00

Proszę Państwa, oto rekordziści. :) Plener przesunął nam się o jedyne... 5 miesięcy :) juhu!! Oficjalnie najbardziej zapracowana z moich par. Niestety, również najkochańsza. Ja wiem, nie powinienem tak pisać, bo może inni też by chcieli, ale no jak się tu nie zżyć z takimi, jeśli nasz romans trwa już tak długo ;) Poza tym Ala z równie jak ona szalonymi Kasią, Ewą, Anią i Monią w moim studio wyprawiała wieczór panieński. A tak poza wszystkim ich się po prostu nie da nie uwielbiać. Ala jest chodzącym uśmiechem i chyba tylko w jednym momencie była podczas ceremonii zbyt wzruszona, by się uśmiechać. A Jelon to... no to może niech zdjęcia pokażą jacy oni są. A w najbliższych dniach kilka zdjęć z ich sesji (pierwsze zdjęcie jako zapowiedź ;))

black&white

2010-04-27T10:06:00.001+02:00

...siedzę przed monitorem i chciałem wypisać tu wszystko, co mi się kłębiło w głowie. Jakiś błyskotliwy komentarz, kilka soczystych komplementów dla Agaty, która jest wdzięcznym obiektem tej sesji, kilka dla Sylwii wizażystki, która już tych komplementów ma dosyć i... nie wiem co napisać, żeby nie popaść w banał. Mam cichą nadzieję, że zdjęcia obronią się same. Zapraszam do oglądania i komentowania.

obiecanki - ujeżdżanki

2010-04-20T14:04:00.002+02:00

no to i jak obiecałem, tak zrobiłem. Sylwia już od dwóch, czy trzech sesji u mnie przymalowaniu coś cały czas marudziła o zdjęciach z bananem. Głodnemu banan na myśli. Tak więc oto i ONA. Sfotografowana na gorącym uczynku z przedmiotem jej pożądania....

Sexy Sylwia i banan

2010-04-18T13:16:00.000+02:00

nooooo, to się porobiło ostatnio, mówię Wam. dzisiaj mi się zbyt ręce trzęsą, żeby już to pokazać, ale już jutro, no, może pojutrze po zażyciu tabletek uspokajających postaram się wrzucić fotki. Bez zgody Maćka - Jej Chłopaka. Ba, niemalże bez Jej zgody i tak Wam pokażę - Sylwia 'the Wizażystka' w radosnej ekstazie z bananem. Szokujące i perwersyjne.

kolorowanki

2010-03-22T13:16:00.001+01:00

Czas pisanek się zbliża, więc dla wprawy przed pisankami moja dobra znajoma wizażystka Sylwia Kochelska postanowiła poćwiczyć na żywej materii. To, że Sylwia jest najlepsza na świecie, to dowiecie się u mnie zawsze w studio, jak zapytacie o wizaż, a to, że jest również najsympatyczniejszą, to poznacie zaraz po tym, jak przyjdzie na spotkanie. Praca z nią jest dla mnie zawsze wielką przyjemnością. I żeby skończyć z ta laurką, wrzucam kilka fotek uroczych dziewczyn Kamili i Ilony, które nam 'modelkowały'...

Pogoń Szczecin! tada, tadadada

2010-03-08T10:57:00.001+01:00

No dobra, przyznaję się, zdjęcia są z października, ale teraz po prostu miałem ochotę je wrzucić na bloga i tyle. Ja się na piłce nie znam. Na stadionie tym przed ślubem Marty i Marcina bylem dwa razy. Raz na koncercie Limp Bizkit i raz jak tam była autogiełda ;). Tym razem dzięki uprzejmości klubu Pogoń miałem wejść na stadion podczas meczu, ba! w samym jego środku nawet. Dosłownie, bo zaraz po pierwszej połowie, czyli mówiąc po ludzku w przerwie meczu weszliśmy z Młodymi razem na murawę boiska (wraz z Maciejem, który mi dzielnie asystował) i w szybkim biegu 'strzeliliśmy' kilka bramek... to jest zdjęć. Deszcz, plucha i zawieja, których nie widać na zdjęciach aż tak bardzo były koszmarne, ale dla zagorzałych kibiców takich jak Marta, Marcin i jego teściowa - Pani Wiola, to nie problem.

brzuchato once more

2010-02-23T10:24:00.001+01:00

Ania i Dominik. Że ktoś jeszcze? No... na dniach tak. Jak na razie w postaci zgrabnego brzuszka. Było dużo śmiechu i wygłupów. Dominik z opornego do zdjęć gościa, pod koniec sesji rozgrzał się tak, że go Ania od tej strony nie poznawała. Musieliśmy pozwolić mu na krótką sesyjkę 'bokserską'. Czy ja mogę poprosić więcej takich par? Proszę... ;)

Historia jednego zdjęcia

2010-02-18T10:26:00.001+01:00

Zdjęcie zrobiłem u wybrzeży wyspy Iwo Jima. Pewnego pięknego majowego dnia 2006r. trawersowaliśmy tę znaną z historii II wojny Światowej wysepkę z grupą weteranów. Jeden z nich miał przy sobie fotografię wykonaną na przełomie lutego i marca 1945r. Widać na niej jego samego z wulkanem Suribachi w tle. Mniej więcej w tym samym miejscu, w którym się wtedy znajdowaliśmy. Opowiadał mi o walkach, o tym, że nawet gdy nad wyspą powiewała flaga amerykańska, to wciąż japońscy snajperzy do nich strzelali, o tym, jak kamikaze uderzali w pobliskie okręty... Aby poczuć klimat polecam obejrzeć Flags of Our Fathers i Letters from Iwo Jima z tego samego roku, w którym odwiedziłem to miejsce...

brzuszkowo

2010-02-08T10:40:00.001+01:00

Jak na razie ma moim blogu królowały śluby. Myślę, że czas położyć temu kres. Nie, no, nie żeby ślubom powiedzieć kategoryczne 'nie'. Po prostu chciałbym wam pokazać, że skoro mam swoje studio, to czasem robię też takie rzeczy :)
Dzisiaj główną bohaterką została Asia. No i jej brzuszek oczywiście. Nie, no tego się nie da pominąć :) Tak na prawdę to sesja jest prezentem-niespodzianką i lepiej nie mówcie jeszcze tacie brzuszka, że widzieliście te fotki, żeby nie popsuć efektu. Ja się po prostu nie mogłem powstrzymać, żeby je wam pokazać. Mam nadzieję, że się wam spodobają...

Ania i Artur na zimowo

2010-01-25T15:09:00.001+01:00

Plener zimą? w Nowy Rok? I w dodatku w nocy? NIEeeeeeeee, nie odmówię :).
Na początku kręciłem nosem (hehehe, myślałby kto :) ). "Że ślub w Sylwestra, że plener w zimnie, że w nocy” (sam dzień był jednym z najpiękniejszych tej zimy)... Ale jak to zwykle ze mną bywa, za chwilę podpaliłem się do pomysłu. Ślub w nietypowym architektonicznie dość kościele, celebrowany przez wyluzowanych księży (szacun! ;) ), przyjęcie weselne w absolutnie bajkowej scenerii restauracji Virga (pozdrowienia dla Pani Joli) i na koniec (choć prezentuję je w innej kolejności) plener w jakiejś totalnie absurdalnej temperaturze bliskiej zeru absolutnemu, ale za to w różnokolorowej scenerii Jasnych Błoni.
Ania i Artur na początku wyglądali na takich, co to ich się zimno nie ima, ale po niecałej godzinie ledwo trafiali zębem na ząb :). Ścigani moim uwielbieniem za wytrwałość, umykali jednak po sesji do ciepłego domu tak szybko, że nawet nie zdążyłem im pomachać na pożegnanie zgrabiałą dłonią. Niniejszym więc niech się stanie zadość: KOCHANI, TRZYMAJCIE SIĘ CIEPŁO.
Czego wszystkim nam na najbliższe dni życzę. :)

No i juz po targach.

2010-01-13T16:47:00.001+01:00

Pierwsze targi ślubne w tym roku już za nami. Było tłoczno, było głośno, było tylu fotografów, że nawet nie miałem pojęcia, że aż tylu w naszym niewielkim miasteczku z tramwajami nas jest... A teraz gardło kuruję, ból głowy już minął i czas pomału szykować szwankujące w taką pogodę zdrowie do następnych targów pod koniec miesiąca w Zamku...

Targi

2010-01-08T18:25:00.000+01:00

No i zbliża się. Uwaga. Tak, tak. Największe targi slubne są już tuż-tuż, 10 stycznia. Jesli chcecie spotkać się i pogadać ze mną, to zapraszam na swoje stoisko nr 44 ( ...'a imię jego czterdzieści i cztery'... łatwo zapamiętać ;) ). Cały dzień wszyscy będziemy się prężyć i pokazywać od najlepszej strony... oprócz mnie jednego, bo właśnie głos straciłem i czuję się tak, jakby przejechal mnei samochód. No nic to jednak, bo obowiązek zaprezentowania Wam swoich prac jest ważniejszy. Tak więc baczność! Na targi - marsz ;)

przesilenie

2009-12-07T22:19:00.000+01:00

Ja wiem, wiem, 'gdzie coś nowego?'- spytacie. Ano, na twardym dysku sie kisi, bo nijak czasu nie staje , by coś w końcu tu wrzucić. Jeszcze ostatnie śluby sezonu 'się robią', jeszcze para w kociołku z napisem 'praca' kipi, ale już czuć w powietrzu zapach igliwia, lenistwa i długo upragnionych świąt i zaplanowanych wakacji. Ale zanim wyjadę na narty (a jak, jestem gierojem i herosem!), postaram się jeszcze conieco dorzucić.

Iwona i Menno

2009-11-13T15:09:00.002+01:00

Jak mało morski jest Szczecin przekonałem się całkiem niedawno. Nie, no zawsze gdzieś kołatało mi się po glowie, że w największym porcie nad Bałtykiem, to jakoś morza i morskości niewiele, ale fakt faktem, że dopiero przy okazji sesji Iwony i Menno prawda ta dopadła mnie z całą swoją bezwzględnością... Iwona i Menno poznali się w pracy. No prozaiczna sytuacja. Ale tu cała proza się kończy, bo też ich praca nie do końca jest zwyczajna. Meno jest holenderskim kapitanem statku pasażerskiego. Iwona szefową restauracji na jego okręcie. Codziennie egzotyczne miejsca, codziennie inne. Znam to dobrze, bo pracowałem na takich statkach przez kilka lat... "Tomek - Menno ma prośbę, żeby na sesję wybrać jakieś takie, no... morskie miejsce w Szczecinie"... uuups. No fajnie. klops. Jedynym, co mi przychodziło do głowy była marina, ale Menno od razu powiedział, że on jest kapitanem STATKU, a nie łódki, więc byłem w kropce. Na szczęście w sukurs przyszła mi nasza poczciwa Akademia Morska ze swoim flagowym okrętem. Krótka sesja na okręcie i... udało się Młodych wyrwać ze Szczecina i jego 'morskości' na rzecz głuszy puszczy goleniowskej i cichego o tej porze roku Pałac Maciejewo...

Wiecie co? jak dotąd, to co napisałem jest moim najdłuższym wprowadzeniem i chyba najnudniejszym... więc zacznę inaczej.

Czy znacie Mlodą, która podczas czwartej piosenki na swoim weselu łamie sobie rękę i kość ogonową, ale odmawia gipsu, bo ma zaplanowaną sesję foto? Nie? A ja tak. Poznajcie Iwonę i jej (już) męża Meno :)

Amela i Dawid

2009-11-05T14:16:00.001+01:00

Zaczęło się spokojnie. No, 'lokomotywa' J. Tuwima tez się spokojnie zaczyna (no ok, w szóstym armata O! jaka wielka może tu nie wystapiła, ale za to w ósmym siedzą same grubasy to już tak)... Tak i tu spokojne dość przygotowania - przerwane poszukiwaniami pod sukienką pająków i zabłąkanego niewiele większego od nich 'yorka' Sisi - weszły z coraz większym rozpędem w fazę ceremonii. Tu wulkan energii w ciele małej blondynki zaczął buzować, kontrapunktując ślub głośnym śmiechem przy ołtarzu. Zaraz po tym już na sali weselnej eksplodował i Młoda nie schodziła z parkietu już do rana, wirując wśród gości. I ja tam byłem, miód i wino piłem...
PS.
Plener kilka dni później też na początku zapowiadał się spokojnie, eh...

Kasia & Kacperus

2009-09-25T10:36:00.001+02:00

Czysty rock'n'roll. Kacper nie jest typem faceta w garniturze. Hej, to tak, jak ja! Wpadli kiedyś z Kasią do mnie do studia, omówić szczegóły i zrobić sobie fotkę do zaproszeń. Skóry, glany, tatuaże - wiecie jak jest. Krótko mówiąc, bałem się, że podczas sesji, którą zaplanowaliśmy, mogę mieć trochę kłopotów z ustawieniem Młodego. W dniu sesji zapakowaliśmy się z Leszkiem (asystentem) do mojego autka i zajechaliśmy do Puszczy Bukowej, nad jezioro Szmaragdowe, na miejsce sesji. I tu pierwsza niespodzianka. Kasia wyglądająca olśniewająco w pięknej, nietypowej sukni ślubnej i Kacperus w garniaku! Zdjęcia zaczęliśmy praktycznie 'z kopyta' i ... druga niespodzianka. Pełna współpraca. Oboje, mimo, że na kilka chwil przed ceremonią ślubną, wyluzowani biegali ze mną po lesie strojąc sobie żarty (delikatnie mówiąc) z siebie i wszystkiego dookoła. Peace and Love!

... i jeszcze dwa backstage. Tak, żeby pokazać, że czasem pracuję w pocie wysokiego czoła ;)

Agata i Sebastian

2009-09-10T23:42:00.001+02:00

Wprawdzie ostatnio pisałem entuzjastycznie o małych kościółkach, ale Bazylika Katedralna w Szczecinie jest ze wszech miar wyjątkowa. I to nie tylko dlatego, że ja brałem również w niej swój ślub ;)
Wyjątkowa jest też Agata. Gdy zobaczyłem przyszłych Młodych po raz pierwszy, pomyślałem o Paryżu. Takim widzianym zza kawiarnianej szyby, w blasku zachodzącego słońca. Rozmarzonym i melancholijnym. Osobiście lubię tę sesję i choć cieszę się, że dopisała nam tego dnia pogoda, to deszcz za oknem nie byłby wcale taki zły...

Iza i Damian

2009-09-07T08:59:00.000+02:00

Ślub w małym kościółku. Takim - wiecie - z niewielkimi oknami i zakrystią wielkości przebieralni, do którego ksiądz przyjeżdża tylko na jedną mszę w tygodniu... Zawsze to lubiłem. Północny Zachód. Granica. Za miedzą (dosłownie) Niemcy. Zasięg polskiego operatora w komórce świruje. Dłuuugi objazd, bo coś się termin końca remontu jedynego mostku nad maleńkim potoczkiem opóźnia od miesięcy... W końcu docieram na miejsce. Od razu widać, w którym domu są młodzi. Ozdobny napis nie pozostawia wiele miejsca na spekulacje. Biegnę robić zdjęcia Młodej. Wita mnie Iza. Jej piękny uśmiech nie zgaśnie tego dnia. Nawet w chwilach wzruszenia. Damian krąży po domu i pręży dumnie pierś co rusz spoglądając na swoją (już za kilka chwil) żonę... 'No, do dzieła' myślę i biorę w ręce aparat...

Wiola i Rafał

2009-08-07T10:23:00.000+02:00

Pary bywaja różne. Wiadomo. Gdy zobaczyłem, że Wiola na naszym spotkaniu notuje wszystko skrzętnie, patrząc na mnie badawczym wzrokiem znad okularów i z kamienną miną robi zapiski, pomyslałem: 'będzie ciężko'. Wrócili na drugi dzień podpisać umowę. Notes gdzieś zniknął. Rzeczowość Wioli pozostała. Tym razem jednak wespół z wielkim poczuciem humoru i energią z niej emanującą. Ślub odbył się w maleńkim kościółku. Tak małym, że nie będzie przesadą stwierdzenie, że był szerszy, niz dłuższy. Ale na pewno też był bardzo urokliwy. Wprawdzie upłynęły już prawie dwa miesiące od wesela, ale zdecydowalem się pokazać Wam z niego kilka fotek. Zapraszam.

Oto ja.

2009-08-07T09:21:00.000+02:00

Oto ja. tomek. toMash. fotograf. Właściwie po przecinku mógłbym wymieniać wiele różnych zajęć i zawodów, które wykonywałem w swym średniodługim życiu, ale to wszystko i tak nie ma dziś znaczenia, bo niemal dziesięć lat temu zostałem fotografem i bardzo szybko to zajęcie stało się moim sposobem na życie. Od tego czasu publikowałem swoje zdjęcia w kilkunastu gazetach i czasopismach, opłynąłem z aparatem wielokrotnie świat itd itp. Aż nastąpił bodaj ostatni wielki przełom w mojej karierze - zostałem fotografem ślubnym i portretowym. Osiadłem w moim rodzinnym mieście Szczecinie i otworzyłem swoje własne studio fotograficzne. Muszę Wam powiedzieć, że fajny zawód sobie wybrałem. Praca ludźmi zawsze była dla mnie fascynująca, a możliwość czerpania pełnymi garściami z Waszych emocji w dniu ślubu jest po prostu bezcenna. Że co, że banał? Jeśli nie przekonam Was, że to prawda tu, w moim blogu, to zapraszam Was do siebie, do studia. Usiądziemy przy kawce, pogawędzimy (ostrzegam, jestem nałogowym gadułą), poznamy się lepiej. Ocena zawsze należy do Was...